There's no distance in prayer

Sy diberkati dengan sharing Pst. Joel OSteen. Please read it till the end.

*** One time I heard a story about a college professor who took a group of students to China for a field trip. Several days into the journey, he began to experience incredible pain in his stomach. It got so bad that in the middle of the night he had a friend call an ambulance, and they rushed him to the emergency room. They were staying in a small town with no major hospitals, but the medical professional in charge discovered that the man's appendix had ruptured. There were no surgeons around and really there wasn't anything he could do. He said to the man's friend, "I can give him some pain medication, maybe some sleeping pills, but my advice is that he should make peace with his family." Then the professor began to have convulsions and go in and out of consciousness.



Now, the professor's father was a pastor back home in the United States. At the exact same time all of this was happening, the father was at his church in the middle of a service. He began to feel an incredible burden for his son. He tried to ignore it, but it just wouldn't go away. Finally, he stopped the service and he said to the congregation, "We've got to pray for my son. Something is wrong." They got down on their knees and began to pray.



Back in China at the small, county hospital at 2:00 a.m. in walked one of the most well-known surgeons in all of China. In fact, it's the same surgeon who travels with the U.S. President when he visits China. The hospital was so amazed to see him. He said, "I'm here to take care of the American." They rushed him into surgery, and he ended up saving the professor's life.



The next day, the surgeon said to the professor, "Who were those two men that you sent into my office yesterday?" The professor said, "I didn't send anybody to your office. I don't know anyone here in China. I've only been here for a couple of days." The surgeon said, "That's odd because two men came to me dressed in nice suits. They looked like government officials. They said you were a very important person, and I needed to be here in the middle of the night to operate on you."



Friend, there is no distance in prayer. You never know who is praying for you and how your prayers are affecting others all over the world. God knows how to work things out. Even 7,000 miles away, God had people praying for this man. That's why we can live life in peace. We don't have to try to figure it all out, we just have to trust God and follow His leading. He knows the end from the beginning. He knows what you're going to need a week from now, a month from now, and even ten years from now. The good news is that He's already got it taken care of. Keep standing, keep believing, and keep praying because your prayers open the door for Him to move in every area of your life!



Therefore confess your sins to each other and pray for each other so that you may be healed. The prayer of a righteous man is powerful and effective (James 5:16, NIV).

***

Have a blessed day.

GBU

What is love....anyway?

Ni soundtrack Movie 'The Backup Plan' lakonan J.Lo [oh my fav actres] dan heronya Alex O loughlin.

SY suka J.Lo berlakon, sebab pasti lucu...macam movie, The wedding planner. Sy akan tengok movie ni soon di cinema.

Anyway, tajuk tu tidak kena mengena dengan diri sy..=).. sure i know what is love...hahahaha. Buka sajalah 1 Korintus 13. Mesti jumpa. =D

Petang ni sy ke Subang USJ, menghadiri TEKUN punya acara. Habis acara, baru balik Putrajaya semula ambil kereta. Till then, enjoy this song ya!

my KSP

masuk hari ini, tinggal 1 hari lagi sebelum bulan Jun melabuhkan tirainya dan memberi petunjuk kepada dunia, bahawa sudah 6 bulan tahun ini berlalu. Sometimes, sy tidak terasa masa berlalu dengan cepat, tp ada kalanya sy ada merasakan waktu kadang2 sangat lambat berlalu. Tp most of the time, memang cepatlah dia berlalu.

Kalau GOV ada kajian separuh penggal [KSP], sy secara pribadi pun ada KSP sy juga. =). Awal tahun ni, sy sudah listkan antara top dalam prayer list, adalah surat perpindahan sy ke Sabah. Pada plan asalnya, sy sudah draf paper tu bulan Januari, hantar bulan Feb dan dijangka transfer bulan ni, bulan Jun. Tapi, spt kata Tuhan, 'Rancangan Ku bukanlah rancangan mu, fikiran-Ku bukanlah fikiran mu, dan jalan-Ku, bukanlah Jalan mu'. Banyak perkara yg perlu sy consider. Tunggu surat taraf berpencen, tunggu kenaikan pangkat M44, tunggu keputusan flexi M41/44, dan macam2 lah. Membuat keputusan bukan suatu perkara yg mudah bagi sy, apa lagi melibatkan masa depan sy dan kerjaya sy. Di tambah, sy perlu dengar apa kata Bapa di Surga, dan dlm masa yg sama sy perlu dapatkan pandangan bapa rohani sy. Waktu sy cuti di kg hari tu, my mum ada tanya sy balik pasal pindah kerja ni, sy minta mereka bersabar, sebab bukan sy sengaja melambat2kan proses perpindahan tapi memang perlu banyak benda sy consider! My BR tidak mau sy pindah kalau sy pindah dgn hati yang tidak berkemenangan. But then, after sy consider dlm 1 sudut, hati sy tidak ada kepahitan dengan kerja sy, cuma sy mau buat sstu yg baru, sy mau buat hal yg sy minat. Sy sudah buat kerja sy ni almost 4 years, tho' sy ada experience sudah, tp still learning! Utk kerja sy, kalau tahun ni sy dapat balik sabah, sy tidak cakap kebarangkalian sy balik semenanjung semula itu tidak ada, sy kerja post Federal, sy juga punya impian mau sampai ke peringkat JUSA. Jadi, maybe 5 tahun akan datang sy ke Putrajaya semula. Itu sy tidak tau kan! Itu kemudian, itu masa depan punya story, but for now, utk gred sy sekarang, itulah yg sy mau buat. So utk 6 bulan ke hadapan ni, sy akan fokus dengan kerjaya sy, dan dlm masa yg sama, surat transfer itu akan sy majukan, bila, biarlah rahsia.

Itu soal kerja, soal kehidupan pun sy ada fokus tuk 6 bulan ke hadapan ini. =). Hari2 ni, ada bbp teman sy yg sedang dalam proses pemurnian dan pengujian. Ada yg lebih senior dalam proses ini, ada yg baru mau masuk,... ada yg tidak lama lagi akan ke fasa seterusnya. Sy juga mau fokus ke depan ni utk komitmen yg sy sudah sy pegang. Sy tidak tahu apa result dia, tapi apapun, sy percaya, Tuhan sedang mempertajamkan lagi karakter sy. Waktu2 ini, sy rindu hidup sy akan lebih maksimal dalam pelayanan. KErinduan sy, bukan lagi diri sy saja yg mau kembangkan potensi, tp sy mau melalui kekuatan yg Tuhan berikan dan melalui hidup sy, sy dapat mengembangkan potensi seseorang. Jiwa yg sy bimbing akan menemukan potensi mereka. Bukan setakat menemukan tapi sampai kepada destinasi mereka.

Merenungi 'daily devotion bersama JOel Osteen', banyak mengajar sy mengucapkan kata2 iman setiap hari. Dan hari ini, sy mau katakan kepada diri saya 'apa saja yg sy lakukan itu akan berhasil'.

Have a blessed day.

God Bless.

Jalan Pengikut Kristus

Sy menghilangkan diri dari SIB Serdang, selama 3 minggu. Termasuk semalam, sy tidak ada di ruang utama sebab sy melayani di Gereja ANak. Jadi banyaklah sy macam terlepas dari cerita ceritera jemaat SIB Serdang ni. Termasuklah kelas terakhir SPK semalam 'Jalan Pengikut Kristus'. Sy tau ada rehearsal petang tu, tapi sy 'terlupa' masih ada kelas terakhir rupanya.

So sekitar, jam 130 mcm tu sy naik di ruang utama, sy baru tau juga, sy kena WL tuk kelas SPK yang terakhir. Mmm... 'pelayanan adalah 1 kehormatan bagi sy'.

So, tunggulah kehadiran teman2 lain ni..sampai mau dekat jam 215 masih ruang kosong sangat kelihatan! Sampai sy bergurau dengan Bro Yuno 'bro, mana pengikut Kristus yg lain ni?, durang ada jalan lain ka?' terus Bro Yuno balas gurauan sy 'mungkin ada yg tersangkut di padang gurun'. Hehehe. Yg faham, fahamlah tu kan maksud kami ni.

Tapi tidak kisahlah, yg sy mau share ni berkat yang sy dapat dari sesi 'Jalan Pengikut Kristus' yg disampaikan oleh hambanya Bro Mike. [hahaha, soon mungkin Pr lah kot]. Sebenarnya sy baru perasaan, tiada point yang jelas yg diberikan tapi melalui ilustrasi dan gambar yg disampaikan sy menangkap nilai2 apa maksudnya 'Jalan Pengikut Kristus'.

Perhatikan ayat ini 'Mat 7:13 “Masuklah melalui pintu yang sesak itu, karena lebarlah pintu dan luaslah jalan yang menuju kepada kebinasaan, dan banyak orang yang masuk melaluinya; karena sesaklah pintu dan sempitlah jalan yang menuju kepada kehidupan, dan sedikit orang yang mendapatinya."

Kenapa ramai orang suka memilih jalan yg lebar? Sbg seorang driver sy memang suka drive di Highway. 1-sebab jalan luas, 2-selesa 3-ada 3 lane, so boleh speeding [ok ikut had laju juga :p] 4 - mau take over pun best, sebab tidak sama dengan kereta yang bertentangan. Tapi kalau jalan yg sempit, sy fobia, sebab dulu sy pernah langgar kereta org india ni, masa tu sy belum ada lesen! Tapi yg sebenarnya memang dia salah! cuma sy salah besar sy tiada lesen masa tu, jadi mengaku salah sajalah. Jadi dulu2, waktu 1st bawa kereta, sangat takut bawa kereta terutamanya laluan yg sempit sebab sy betul2 kena slow dan fokus kiri dan kanan supaya tidak terlanggar! Tapi apa kata JPJ? statistik menunjukkan kemalangan yg tinggi dicatat di lebuh raya! Dan memang betul! satu kali sy drive to airport sy terkejut tengok accident teruk ni! sampai sy boleh cakap begini 'besar dan luas ni jalan raya, tetap ada kemalangan! lucu betul!' Ok itu tidak lucu sebenarnya. Ternyata, ayat FT ni memang terbukti kan. Jalan yg luas menuju kepada kebinasaan. Sebab apa, manusia suka yg cepat, suka yang selesa @ comfort zone, ya lah kadang2 suka kompromi dengan dosa. Suka langgar peraturan [had laju 11o cthnya]... tp jalan yg sempit hanya sedikit org yg mendapatinya sebab bak kata tuan pengkotbah, di jalan sempit kita perlu fokus! And yes! kalau sy drive di jalan yg sempit plus berliku-liku macam jalan kelawat dulu, memang hilang mengantuk sy terus! apa tidak, sy kena fokus betul, sedikit kesilapan boleh membawa maut. Sama halnya ikut Tuhan, mudah menjadi Kristian, ya lah ramai bah di dunia ni orang Kristian, tapi sangat sukar menghidupi nilai-nilai Kerajaan Allah. Contoh simple, kasih itu sabar! Tapi yg sebenarnya sangat sukar bersabar...semua mau cepat kan sekarang! Bapa rohani bilang doa dulu, ujian pemurnian hati u need to pray, 1 year. Ha?1 year? terus pandai2 tu buat jalan sendiri. Hehehe, ok sy bukan cakap sesiapa ..ini cuma apa yg pernah sy lihat dan dengar dan maybe yg sy lalui...hahahha. Banyak lah, sebenarnya tapi itulah realiti hidup anak-anak Tuhan.

Nah, tidak berhenti setakat itu, ada satu gambar ilustrasi yg digunakan sangat menarik hati sy dan membawa banyak terang baru. Gambar yg sederhana, seorang akrobatik sedang melintasi tali ka dawai yg sgt halus tuk ke seberang. i think kamuorang boleh imagine tu kan! Nah, pastinya akrobatik ni sudah berlatih ratusan kali [boleh jadi] tuk dia betul2 yakin dapat perform sama orang awam kan! Sy dapat terang baru di situ. Menjadi pengikut Kritus, kita perlu latihan. Sebab Paulus berkata,'aku melatih tubuhku dan menguasai nya..' Latihan bukan perkara yg pasif. Itu aktif! Ada pendisiplinan diri. Simple, bagaimana dengan saat teduh kita? masih berterusan atau macam permainan yo-yo tu. Mcm mana dengan doa pribadi? apakah spt biskut chipsmore sekejap ada sekejap tidak ada. Itu semua kan perlu pendisiplinan. Sebab itu semua akan digunakan pada hari sebenarnya. Apa yg dimaksudkan hari sebenarnya? kita ini setiap hari berperang dengan penguasa udara, roh-roh jahat di udara, penghulu2 di udara...jadi we need FT sebagai pedang kita. We need pray to calm our selves...

Kemudiannya, dlm gambar tersebut tu juga, sy belajar 3 perkara; sama ada terus maju ke depan, bertahan atau mundur. Pastinya kalau sy jadi acrobat tu mana sy mau mundur kan, dan sure dia berlatih tidak disuruh mundur. Dan kalau pun bertahan tidak boleh lama-lama sebab takut lagi nervous berada di atas. Baik cepat2 maju kan. Cepat sampai ke pada tujuan. Nah, sama, sy belajar 1 yg best dari tn mike. Betul, kita dahulunya once terima Tuhan YEsus, pastinya bermula dari bawah kan. Pelayanan sebagai usher nda pun hospitality. Then meningkat2 kepada pelayanan lain. Jangan bertahan lama, sudah terima Yesus maunya jadi jemaat buat 5 D, Datang, duduk, dengar, duit, dada. Then minggu depan begitu juga. Kalau macam tu, maka jadilah kita yg namanya sindrom MPP. Mati palan2. Masa tu, yg datang sy perhatikan kebanyakannya supervisor sudah dan pembina. Cthnya sy secara pribadi, dulu pelayanan pertama sy di hospitality dan usher. Masuk dapur tu! Lama2 skit, tambah kepercayaan jadi backup singers, then tolong sis mima di gereja anak, then dipercayakan jadi WL di KKR. Kemudian, lama sikit dipercayakan jadi MG, lama sikit jadi trainer SPK. Terus di SPK 6 ni, sy mulai fikir, sy dari SPV, KK, sehinggalah trainer, sy mau jadi apa lagi. Then Tuhan ingatkan, terus bina jiwa. Terus jadi DUTAnya Allah di mana2 pun sy berada. Terus cari jiwa baik itu di Putrajaya mahu pun dimana2 Tuhan percayakan sy. Terus kembangkan potensi dalam pelayanan. Jangan berhenti setakat itu. Sy betul merasakan, ketika hidup sy mulai kehilangan essensi jiwa2, ada kekosongan dalam hati sy, dan itu sy alami bbp hari ini. Puji Tuhan, DIA ingatkan saya.

But then still kita boleh bertahan, tapi tidak boleh lama-lama. Sy pernah juga cakap begini satu ketika dulu, 'boleh ka sy berehat dari pelayanan sy dulu. Sy mau fokus.'. Terus sy ditegur oleh bro frankie. Dia kata 'percayalah, kalau kamu mulai bagi ruang begitu, iblis akan bekerja. Kamu pasti akan hilang selama-lamanya. Berehat pelayanan hanya sekiranya didisplinkan oleh gereja'. Sy ingat kata2 bro frankie itu. Kadang2 itu bunyi seakan2 rohani, tp sebenarnya salah!... Jangan bagi kesempatan kepada Iblis menipu kita.

So apa yg tinggal, option lain Moving Forward! Ayat best dari Toyota..hahaha. Tapi betul kan. Dulu2 sy tidak faham kenapa Ka James selalu pesan sama sy, maju terus ya! maju terus ya!..rupa2nya baru sy dapat tangkap nilai dia sebenarnya. Kita boleh tersungkur, because selagi kita hidup di dunia ini, pasti macam2 yg kita lalui dan itu semua adalah pendewasaan iman. Tp, kita tidak boleh menyerah! Sebab itu option mundur harus dinyahhapuskan dalam kamus kita. NEVER! Seorang pemenang bukanlah seorang yang tidak pernah gagal, tetapi seorang pemenang adalah seorang yang tidak pernah menyerah kalah!' Puji Tuhan kita ada lampu utk menerangi kita hari ni, itu sebab ada Thomas Edison yg tidak pernah berhenti utk mencuba sekalipun gagal beratus kali. Puji Tuhan dari Sabah ke Semenanjung kita boleh naik kapal terbang dengan perjalanan cuma 2 jam 30 min, itu sebab ada orng yg sabar mencipta kapal terbang. Puji Tuhan, Yesus saja tidak pernah putus asa dengan diri saya sekalipun sy sering kali lalai dalam ketaatan sy. Kalau yesus putus asa sama sy, confirm hidup sy hari ini tiada maknanya lagi. So friend pls apapun keadaan jangan pernah mundur!

Terang baru yg terakhir yg sy dapat, adalah keseimbangan. Masih sy merujuk gambar yg sama [sori tiada gambar dia, minta dengan tn mike lah pengkutbah dia]. Menjadi orang Kristian tidak bermaksud kita extreme kepada hal rohani saja. We need balancing. Tuhan Yesus saja, tetap ada waktu tuk berdoa, tp dalam masa yg sama, DIA tetap enjoy berfellowship dengan murid2Nya. Ada waktu Dia perlu tidur dan ada waktu DIA menghardik taufan supaya bertenang. Solomo mengerti hal ini, sebab itu dia berkata 'segala sesuatu indah pada waktunya'. Menjadi orang percaya, kita ada masa tuk bersenam, tengok wayang, rehat, komit, sharing dll. As long apa yg kita lakukan tidak bertentangan dengan kebenaran Firman Tuhan. Boleh tengok bola mau jam2 pagi ka, 4 pagi ka, as long saat teduh dan doa tidak terabai. So kita perlu balance. Tp balance bukan merujuk kompromi. Dosa tetap dosa. Itu pagar yg harus kita jagai.

So itu lah terang baru yg sy dapat. Dan sy sangat dikuatkan secara pribadi. Sy bersyukur, sebab sy diingatkan Tuhan untuk terus belajar dan belajar. So SPK ke6 bakal menutup tirainya 18 Julai ini, dan SPK 7 akan tiba. Sy tetap komitmen utk menyokong kelas ini, sebab sy percaya kesaksian2 teman2 akan menajamkan karakter sy lagi. Spt kata FT, besi menajamkan besi, manusia menajamkan sesamanya.

Thank You Jesus.

'ku ikut kehendak Mu, ku perlu anugerah Mu,'...kerna ku tau hidup ku bukan nya aku lagi, tp Yesus dalam ku.

Be blessed.

Chit chat pasal Bola...

sedikit chit chat pasal B.O.L.A pagi ni, [kemudiankan entry yang serius]


o ya, semalam 2 pasukan dunia yang gah berjaya melakarkan keputusan yang baik.


ARG vs Mexico - 3:1
GER vs ENG - 4:1


Banding ARG dan MEX, sy prefer ARG menang. Since ARG pun antara dalam list sy. Tp Jerman dan England? sy tidak kisah sebenarnya siapa yg menang. Sebab dua pasukan ni, tidak pernah dalam list sy! Cumanya, England..dibelasah oleh Jerman 4:1???? macam mana ni? Sy harap kamu balik, dan duduk bertafakur renungkan kenapa tidak menyerlah. Pemain2 hebat! Sebut sajalah Wayne Roonye, Frank Lampard, Steven Gerard...siapa lagi ah...tapi pendek kata pemain handalan kelab2 ternama Liga Inggeris. But then, when it comes to play in 1 team?...macam mereka susah mau cari tune main dalam 1 pasukan. O, sy tidak lihat games mereka. tapi di ofis ni sy sentiasa diupdatekan oleh kawan sy yg memang tidak kurang hebat 'kaki bolanya' itu. Dialah ibarat 'TV bergerak' sy. Hahaha.


So England, fikir-fikirkanlah...sila upgradekan semangat nasionalisme dalam diri kalian, ketepikan kepentingan diri. Contohi Brazil! hahaha


O, ya sebut pasal Brazil kan, durang ni pun selalu mencemaskan sy. Belum tengok lagi games durang tp setiap kali sy tau mereka main, sy pun turut berdebar! Seri dengan portugal tempoh hari..memang .. well a bit mengecewakan sy. I expect them to win at least 1-0. Kadang2 sy dapat rasakan durang ni ada 'roh yang cepat puas hati a.k.a roh mediocrity'. Entahlah, itu hanya intuisi sy semata2. Kena tengok mereka main sendiri baru boleh cakap dan tentukan betul atau tidak!

Apapun, pagi esok, Brazil akan main..menentang Chile. Go Brazil! Give your very best!

Oh! Africa!

Di FB pun sy sudah post, sekarang di Blog pula!

Sy terjumpa ni dari connie .

Dan sy suka tengok...sebab ada Kaka (Brazil), Messi (argentina)..ok yg 2 tu..tidak minat..hahaha. Tp yg lucunya, dalam iklan ni c messi sesat dalam hutan..hehehe. Lucu!

My Best Friend Wedding

Finally sy menjejakkan kaki sy di bandar Kuching... bandar yg sudah lama sy mau pergi... sy selalu harap kalau sy outstation, sy dihantar ke Sarawak, tp selama kerja 4 tahun tidak pernah dapat outstation di sana..heran...

But then, sy ke Bumi Kenyalang juga tapi bukan dengan tujuan outstation melainkan pergi menghadiri perkawinan sahabat baik sy. Best kan tujuan sy! Sanggup tu! O ya, 1st time sy ke sarawak, sy ke Miri tuk my bestfriend wedding yang juga merangkap ex-housemate sy dan merangkap komit sy..hehehe... kalau mau tau siapa, klik sini.

Itu tahun yg lepas, siapa tau tahun ni sy sekali lagi ke sarawak tapi kali ini ke Kuching. Tujuan yg sama menghadiri my bestfriend wedding juga...merangkap teman sekerja sy di MOA. (^_^)

Anyway, happy wedding day to my DEAR FRIEND, Mr.and Mrs. Jeevan Nadison...

Bien, kau sangat cantik ok! Seri pengantin sangat nampak! Tq sebab bagi kami meja yg paling dekat dengan meja pengantin, it shows that we are very important to you. hahaha. Terharu sy ging, bila masuk dewan jak usher tu cakap kami duduk meja depan...wow!

Majlis perkawinan mereka ni berjalan dengan lancar. Dekorasi yang sederhana tapi pada sy sangat cantik dan menyerlah warna merah dia! Acara bermula dengan pengumuman ketibaan pengantin masuk dewan dengan diiringi lagu latar 'My endless Love'... wah, terus sy macam 'wow' lagu ni. Lagu tu menusuk kalbu sy..hahaha. Suasana romantik terus..hehehhe. Then, mau ambik gambar pengantin ni punya main susah..mana dengan kamera rasmi lagi, kamera orang ramai lagi..apa lah sangat kamera e72 ni yg mau berebut dengan org lain. Huhuhu suddenly the urge to buy DSLR tu semakin kuat! Memang o kan, kalau jadi raja sehari ni, memang the limelight is yours!

Then acara seterusnya, wajib ni multimedia show...cuma sayangnya ini saja, kecik betul gambar yg dipaparkan...tapi tidak apa, yg penting nampak clear juga. :D. Sy ni bien, bab multimedia sudah macam2 di fikiran planning dia..hahaha. Heran kan! pErsiapan yg sangatlah advance, hopefully jadi jak planning sy tu kalau kawin nanti. Suatu hari nanti ya! [so don't ask me when is the time]. Sepanjang multimedia c bien, sy sebak di hati..bukan sebab sedih tapi ada sstu perasaan/emosi yg terharu gembira tuk sahabat sy ni. Teringat waktu kawan sy min kawin, pun ada perasaan macam tu. Mungkin sebab sahabat dekat dengan sy kali, jadi kegembiraan mereka sy dapat sy rasakan. Hampir mau menangis actually, tp sy tahan.. tunggu time blessing di church sajalah [hahaha, ada timing lagi kan pula], tapi kawan sebelah ni sudah pun menitikkan air matanya. Huhuhuhu...

Acara terus berjalan dengan persembahan tarian dari 2 budaya, dari 2 negeri. Acara menari dan menyanyi. Ok, kali ni bien, kalau time di KK sy nyanyi untuk kau...hahaha. Kasi sy 6 bulan preparation. Ok ka? hehehe. Malam tu juga, sy enjoy myself...dengan menari bersama joanne. Walaupun sebenarnya sy tidak mau. Sy tidak suka menari di keramaian bah. Tarian rungus jak sy akan ikut kalau time org kawin ni. Tapi, melihat joanne yg sungguh2 mengajak, sy tidak sampai hati kata tidak. Memang ditarik2 juga sy, tapi oleh sebab joanne sy pergi jugalah. Ya lah, jarang2 dapat jumpa c joanne ni. Finale kepada majlis itu, adalah tarian poco2. Wow! Mengimbau kenangan DPA. Tapi enjoy! Apa lagi, sy,bien,kiera and joanne jadi peneraju utama.hahaha.

Apapun, tahniah sekali lagi bien untuk kau dan jeevan. I am looking forward tuk yg di KK punya.

Tuhan memberkati kalian berdua.

p/s- gambar2 lain semua di FB. Baik gambar pengantin mahupun gambar kami gila2 menari. Layan sajalah ya.

p/s-highlight WC 2010 - England finally menang. Tp sy bukan peminat England...tidak pernah jadi pun. Minat english league sebab ada Beckham di MU. hahaha.