Sepintas lalu..

Pagi...

O ya semalam ada jamuan Raya di Kementerian kami.... tapi sy malas mau elaborate since si cantik manis bien sudah menulis dengan begitu baik sekali...[ayat mengampu!hahahaha].

Yg best raya kali ni, sy, bien and kiera dapat makan dengan kenyang..=D [itu yg penting]. Tahun2 lepas, sebab malas mau beratur terus ignore saja..tapi kali ni layan sajalah..beratur pun beratur lah...tapi syukur tidak lah panjang sangat barisan...

Bah...happy wednesday....mood menulis belum ada...stuck lagi inspirasi menulis ni... *sigh*

Be Blessed...

*tidak selalu ada tajuk*

hai hai..lama tidak berjumpa di ruangan pena..hihiihii

o ya, sy baru selesai 1 meeting...meeting ni memang pada mulanya berjalan dengan slow sebab sbg u/setia yg 'rela' melakukan arahan dr yg atas, memang blur juga. At first, harapan sy dan bos sy tu melalui meeting ni kami dapat idea kira macam brainstorming lah...sebab benda yg dibincangkan adalah 1 perkara yg baru dan memang kira tidak tau mana yg mau mulai. So pengalaman sy sepanjang sy jadi u/setia, i never give my opinion in the meeting..my mind tu sudah terset, sy buat minit kemudian saja baru bincang dengan bos. tapi entah kenapa kali ni, sy rasa macam bagus juga pandangan dr ahli mesy yg lain cuma sebab terlalu banyak sampai sy fikir kami yg u/setia akan bingung tu sb pada akhirnya balik semula kepada kamilah. So sy beranikan saja kasi pandangan sy, pada hal dlm hati entah2 bos sy akan marah sy ni, sebab pandai2 bagi pandangan dalam meeting...sebelum meeting tidak kasi pandangan. Huhuhu. Risau juga sy abis sy rasa macam tikam my bos. tapi yg sebenarnya sy kasian sama bos sy sebab, pada akhirnya dia juga akan answerable sama yg atasan. Kalau sy tunggu abis meeting baru cakap, nanti jadi tidak serupa dengan keputusan meeting pula kalau tiba2 ada perubahan. Jadi dari situ, sy memberanikan diri dan ya puji Tuhan at least, i would say that somehow or rather, adalah solid decision yg telah dibuat and my bos x marah sy. hehehehe

Kenapa sy share ni, sejak beberapa menjak ni, sy sudah kalau bahasa makan 'hilang selera' kalau bahasa kerja sudah 'hilang motivasi kerja'. Begitulah...ada sstu yg hilang semasa sy kerja. Sy buat kerja, tetap spt yg diarahkan. Tapi the passion to my job is somehow hilang entah ke mana. Sy mau sstu yg baru, suasana yg baru, kerja yang baru...semua baru. Sampai ada 1 tahap tu, sy berusaha cari dlm bible ayat2 pasal 'rajin bekerja' ni supaya ada passion sy kembali. Serius, kalau ikut temperamen sy, memang kerja sy sekarang ni bukan passion sy, bukan panggilan sy. Tapi sy sometimes heran, sampai bila Tuhan mau letakkan sy di sini, buat kerja yg sama. Apakah masih ada ujian yg belum sy lepas...tunduk pada otoriti?ketaatan?kerajinan? ..sy tidak tau. Jujur, bahasa kasarnya sy boring sudah kerja sy sekarang. Sy bukan juga mau dapat kerja yg akan sibuk all the time sampai mau kena tidur di ofis like some of the stories yg sy dengar dr kawan2 sy. Tidak mau juga sampai ada meeting till 10pm. Kalau meeting sampai jam 8pm sy boleh terima, tapi meeting sampai tengah malam rasanya sy belum bersedia. Atau kerja yg memerlukan sy keluar ofis senantiasa..tidak juga sy mau. Kalau ikutkan apa yg sy mau, sy mau bekerja di mana sy boleh kadang2 sy boleh bagi talk sama orang....motivasi mungkin....hal kerja mungkin...ada masa yang sy boleh outstation...bukan lihat projek 'mati'...macam pembinaan kilang...tapi something like, berkaitan dengan manusia ada impak sama manusia...sy mau kerja yang sibuk during ofis hour, i dun mind itu. Tapi after opis hour semua ok....

nah kan, itu apa yg sy harapkan...dan realitinya bukan itu yang terjadi dalam kerja saya sekarang. Dan selama masuk 4 tahun bekerja, sy mulai rasa hilang kepuas hatian dalam bekerja. Bekerja tetap bekerja tapi, atas dasar kerja mesti selesai on time dan sebaik2nya buat yg terbaik. Ya, sy still mau lakukan yg terbaik because tinggal itu lagi yg memotivatekan sy...melakukan pekerjaan sy spt tuk Tuhan dan bukan tuk manusia.

Tapi ya, after meeting tadi...I guess Tuhan sedang bawa sy kepada sstu level dlm dunia pertanian ni. Maybe masanya tuk sy keluar dari sini belum lagi. 1 perkara sedang dlm proses ulasan kementerian lain, yg 1 perkara yg sy handle sekarang dlm proses ke arah pemantapan pula. Somehow, tetap ada rasa cukuplah kerja sy ni, sy betul2 mau cuba baru..tapi betul juga cakap c bien dan kiera, sy masih ada 29 thn perkhidmatan. Maybe 5 tahun di Moa, 5 tahun di perkhidmatan, 5 tahun di kewangan, 5 thn di training, dan 9 tahn yg selebihnya sy akan fokus 1 bidang utama...dan could be d 2 thn terakhir sy akan menerajui 1 kementerian. It's always on my dream.


Hari ini 28/9...sy kena motivatekan diri sy selalu...tetap bersabar...waktunya akan tiba Tuhan pasti buka jalan tuk sy...tinggal sy mau lakukan bahagian sy..iaitu TETAP SETIA MELAKUKAN BAHAGIAN SY DAN MENUNGGU JANJI TUHAN....

Be Blessed...

evolusi 2005 - 2010

Nah kan, 3 entry sekaligus bah....

anyway, secara singkat sy mau share pasal konferensi anak2 muda yang dianjurkan PPP Pusat.

Youth Transformation (YT) 2005

Sy lahir baru tahun 2005. Dan YT2005 merupakan konferensi pertama yang sy ikuti di semenanjung. Masa itu usia sy sekitar 22 tahun dan sedang belajar di UPM. Dalam seminar ini, sy masih ingat bbp pemimpin yang banyak memberi tunjuk ajar kepada saya dalam leadership, dan yg paling banyak mengajar sy secara pribadi adalah Bro Jurin. Di sini sy mulai luas sedikit jaringan persahabatan dengan bbp pemimpin lain.

Inti Konferensi; Mengenai pemulihan. Secara jujurnya, kutbah sudah kurang diingati tapi cerita lucu Pr yang kutbah masa tu masih ingat tentang 'doa makan'. Yg sy ingat, ada satu kali berdoa makan, doa makan macam doa syafaat sampai kelaparan sudah menunggu AMen. Dari situ kan, asal doa makan, kami [sy,dan teman2 yg seperjuangan sy masa tu] mesti akan ingatkan jangan doa syafaat ah. =D.

Cuma satu lah, hari tu tim AJK YT2005 ada janji mau keluarkan CD kutbah masih YT tu, tapi sampai hari ni tiada CD tu. Pada hal kutbah Pr tu sangat bagus tau....so bro mervin, bro wagner, bro joshua...kira2 masih ada ka simpanannya? =)

YT 2007

Masa ni, sy sudah kerja dan sedang berkursus 6 bulan PTD. Puji Tuhan sempat ikut. Masa ni, pembicara dia Bro Raya dan Bro Rinto. Masa tu banyak berbicara soal perubahan hati. Hati Bapa, hati seorang anak. Sebab itu, tahun 2008 onwards, gereja2 SIB di Lembah Klang banyak dimentor dari LETS.

Now after 3 years...PPP Pusat mengembangkan lagi konferensi ini ke satu tahap yg lebih dalam lagi. Memang sebelum kita dapat mengimpak dunia, perlu perubahan hati terlebih dahulu sebab itu YT2005 dan YT2007 banyak fokus kepada hati. Dan sy percaya banyak anak2 muda diberkati sebab sy banyak diberkati secara pribadi. Kali ni bukan lagi YT tapi YES. Sy sudah sharing banyak pasal YES ini di entry sy yang sebelumnya. So I wont share much on this.

Kenapa tiba2 sy share ini, tiada yang kebetulan kan. Tadi di FB, banyak gambar kenangan YT2005 - YES2010 diupload oleh pemimpin yg sy kenali. Most of them sekarang, sudah di level yg berbeza. Kalau dulunya terlibat penuh depan dan belakang tabir..di YES2010, sudah ada spirit of mentoring itu. Pemimpin baru dilepaskan. Bahkan, sy lihat pemimpin yg sy kenali itu sudah ada yg sendiri menjadi pembicara. Itu satu perkara yg luar biasa. Maksudnya, kita tidak mau terus di level yg sama. Kita harus upgradekan diri. Sy suka pertanyaan Pr BRam, bila dia tanyakan kenapa dinosaur hilang di dunia? Of course jawapan kami itu dia pupus sudah mati. Tp jawapan yg tepat, sebab dinosaur itu hilang keupayaan tuk beradaptasi dengan perubahan sekitar, lalu pupus dan terus mati. So kita anak2 Tuhan pun sama. We need to change! If not, we are going to die. Bukan mati secara fisik mungkin, tapi secara rohani, yg sama istilahnya dengan 'mati palan-palan'.

So besar harapan sy, khususnya kepada peserta2 YES termasuk diri saya sendiri, utk YES yang akan datang kita bicara 1 level lagi...akan ada history2 maker di domain masing2. Essensinya, perubahan bukanlah perubahan sampai terjadi suatu perubahan. Satu lagi harus jaga connection kita dengan BApa. Setiap hari, 24 jam 7 hari seminggu. Itu sebab, kalau sy berchatting dengan Bapa rohani kan, perkara pertama dia tanya, hal simple, bagaimana dengan saat teduh sy dan baru ada persoalan2 lain. Doa + firman Tuhan itulah cara kita tetap ada hubungan dengan surga. Sy rindu ada 'roh daniel' pada setiap anak muda. Yakni, konsisten dalam doa setiap waktu dan jaga masa teduh. Baru kita akan melihat Tuhan memakai hidup kita seperti Daniel.

Another reason sy share ini, sebab di FB juga sy lihat belia di gereja asal sy juga semakin berkobar-kobar. Banyak seminar bahkan KKR sepanjang malam yg sy dengar. Sy berdoa itu bukan sementara tapi sungguh2 mengalami perubahan dan menjadi agen perubahan. Tema Belia PCS 'Belia penjana transformasi'. Wow, ini betul2 ayat penuh intelektual...sy harap tema ini dapat dikupas sungguh2 dan diaplikasikan kepada setiap belia. Tp secara dasarnya, sama sebenarnya dengan apa yg diajar di YES2010.

Apapun teman2, pesan saya tetap jaga connection dengan BAPA. =D.

Till then, be blessed.

Because You Loved Me

I am so amazed by this young and sweet lady...Her name is Charice...

I used to hear this name from Bien and kiera about how talented she is. But, me personally never get the chance [or rather to say I'm not really care who she is] to really have a look to her song or perfomance on the youtube.

So today, charice is now on Glee cast. And thanks to u kiera...satu lagu membuatkan sy jatuh cinta dengan suara charice. Suaranya WOW + SUPERB! Ada kejujuran waktu dia nyanyi. Terus, sy googling latar belakang dia. Rupa2nya, dia masih sangat muda baru berusia 18 tahun. Lahir di Filipina. Ya negara yg pada kita semua adalah 'biasa-biasa' kan. Charice banyak kali cari 'nama' di negara asalnya sendiri, ternyata...orang kampung sendiri tidak nampak talent yang dia ada. Entahlah, maybe muka dia tidaklah cantik sangat. Sebab kadang2 orang ni suka lihat pada paras rupa juga. Tapi dia cute terutamanya time dia nyanyi..so sweet!

Dan yg bestnya, dalam siri Oprah lah dia mulai terkenal sampailah peluang berduet dengan Celine Dion lagu 'Because You Loved Me'..lagu yg dtujukan khas oleh charice buat ibunya yang bersusah payah membesarkan dia sendiri.

Lihat ini, sy terharu! Sama spt Yesus, yg tidak diterima di tempat asalnya, tp sangat luar biasa diterima di tempat lain. Sy juga pernah pengalaman macam tu. Sometimes, talent kita hanya diakui orang di tempat lain. So apa yg sy mau katakan di sini, never lose your dream. Kalau saat ini ditempat yg kamu berada, sptnya samar2, wake up..terus kuatkan hati..kalau perlu, mulai melangkah dengan Iman di tempat yg baru...sometimes langkah iman itulah yg membawa kita kepada kegemilangan....chiayou!


Lastly,enjoy this song...

C-O-U-P-L-E

Pagi kawan2...

hari ni terasa mau cakap pasal 'couple' specific 'young couple'. Bila sy go thru Facebook cousin mousin sy...ada yg sy mau senyum pun ada...[jahat pula kan kalau ketawa]. Mungkin sebab, di usia yang baru masuk U, sudah masing2 pertemukan gf atau bf mereka dengan parents. Which is, the positive side is memang serius lah hubungan mereka sebenarnya...sebab pada saya [ini saya] kalau sudah jumpa parents tu, ada something important sudah dan very2 serius lah. Makanya, kalau sy, sy tidak sembarang kasi cakap YA sama mana2 lelaki yang tiba2 mau jumpa parents saya, unless sy betul2 serius yg maksud akan ke arah pernikahan. Bila cakap pasal benda ni, of course berjumpa dengan parents itu kalau saya [sekali lagi saya], meaning to say dari segi financial itu stabil, dari segi usia itu sudah cukup dewasa, dari segi persiapan mental itu sudah ready, dan yg terakhir dari segi doanya pun sudah mantap, bahawa pastilah itulah calon covenant saya...then only YA sy akan bawa calon sy itu jumpa parents saya.

Bukan sy menentang cara cousin mousin sy ni, tp pada sy dalam usia mereka yg terlalu muda, memberi pengharapan itu adalah sangat bahaya. Apa lagi kalau baru tahun pertama masuk U. Kalau sudah tahun terakhir ya, mungkin boleh consider. Dulu-dulu, time sy masih bersekolah, parents akan ingatkan saya jangan bercinta dulu time sekolah, belajar dulu. Fokus pada study. So time sekolah rendah sampai sekolah menengah, belajar berabis lah sy konon. Hehehe, walaupun ada juga terbabas main-main cinta. Tapi itu namanya cinta monyet lah. Yang famous zaman sy itu, baru kena 'kirim salam' oleh seseorang pun sudah berbunga2. Hahahaha. Lawak sungguh!! Then time U, memang masa ni tempation to have bf itu sangat tinggi, sebab surrounding sy masa tu, begitu. Jujur, ada juga terbabas 'cinta terlarang' faham-fahamlah maksud sy ni o. Tapi puji Tuhan, Tuhan tau sy ni masih terlalu naive soal hubungan.

So masa itu best friends sy time U, kami 4 orang, seorang saja yg ada bf. Kami yg 3 ni tetap single and available. Menghabiskan waktu U dengan belajar dan tiada fokus lain lah. Tapi sy mau bagitau begini, even hubungan di zaman U pun, sy nampak kawan2 sy, tidak semua akan berakhir dengan pernikahan. Boleh kata 80% tidak sampai pada kawin. Kenapa? sebab selesai U, tanggungjawab lain pula menunggu kita. kalau macam sy, kerja ada komitmen dengan family. Baru terlibat secara penuh dalam pelayanan. So fokus akan lebih broad dan masa tu connection kita dengan dunia luar jauh meluas...orang pun lebih banyak kita jumpa. So sometimes, ada teman2 sekitar sy, bercinta abis-abisan time U..sudah sepakat ni mau kawin...tiba2...putus di tengah jalan.

Jadi bila sy nampak cousin mousin kadang2 baru umur sekolah menengah post gambar di FB dengan gf atau bf masing2, ada sudah pertanyaan2 nakal yg tanya 'bila lagi?'...as if kawin itu soal mudah, tiada persiapan yg perlu dilakukan. Pada hal masih terlalu jauh perjalanan di hadapan. Pasti ada visi atau impian yg mau dicapai. ehmmm....

Sy teringat di malam kedua YES conference 2010, Pr Bram [main speaker of the conference] ada menantang anak2 muda masa tu, yg masih bersekolah untuk memutuskan pasangan mereka dan fokus kepada study dulu, dan memang ada anak2 muda yg angkat tangan dan ambik keputusan. Dan sy percaya itu 1 keputusan yg tepat.

Sebab itu sy bersyukur parents sy ingatkan sy, time sekolah, sekolah betul2. Sempat juga sy cakap macam ni sama kawan2 'inilah nasihat keluarga ni, time U tidak disuruh cari pasangan, sekarang bila sudah keluar U, susah betul dapat pasangan'. Tapi, kalau dulu sy tidak mengerti apa yg maksudnya 'segala sesuatu indah pada waktunya', sekarang sy mengerti. Dan oleh kerana sy mengerti, sy mau pesan kepada adik2 sy yg masih bersekolah tidak kisahlah sekolah rendah, sekolah menengah, matrikulasi, U dan yg sewaktu dengannya, BELAJAR DULU. FOKUS itu terlebih dahulu. Cari dulu kehendak Tuhan dalam hidup mu. Tujuan Tuhan melahirkan kita di bumi ini. Pasti ada tujuan ilahi tuk setiap kita.

Soal pasangan hidup, sy mau kata begini. Tetap saja setkan target bila, tapi serahkan perencanaan itu kepada Bapa di Surga. DIA BAPA yg menyediakan sesuatu yang tidak pernah kita terfikir atau terlintas dalam fikiran kita. Semua sudah ada dalam TIMING Tuhan. Dan bila waktunya tiba, saudara dan saudari pasti akan terheran-heran akan perbuatan Tuhan dalam kehidupan saudara dan saudari. And that is why our GOD is AWESOME.

Be blessed....

Kalau Cinta...

Morning....pagi2 buka blog orang..terjumpa video klip ni dari blog bien..hehehehe..sy setuju dgn bien...cute lagu ni![sampai sy pun mau post di blog sy]... musik dia yg enjoy dan simple...

PLUS, sy suka suara si Joanna Rampas. Penyanyi dari Sabah tu..yg cantik tu..hehehe..tapi sorrylah ah Aliff. Sy tidak kenal kau..ada kaitan dengan AF ka si Aliff ni? entah! Apapun..both of them hebat!




Bah..itu musik di pagi hari saja..mari kita sambung balik kerja ya....

Be Blessed...

Hai Hello

Morning...

Just a quick memo from me...

Today is a new day... I mean the atmosfere of working ... all the old routines before fasting month...somehow I will face it again....

We have another 3 months before this year soon will say bye-bye to us....mmmhhmmm.... and for me, there will be a lot to do and things to be settle.

ok....enough for today..lets work....

Happy Blessed Monday.. God Bless